Á feeerðalagi..

Jæja, í þessum töluðu (skrifuðu) orðum sit ég hér á flugvellinum í Marseille og drekk heitt vatn með kaffi bragði - ferðalagið til Íslands er sem sagt hafið Frakkland er búið að vera ævintýri, með efnahagskreppu og óveðrum en þetta hafðist og ég er að koma heim, eins og það er stutt síðan við sátum á Móteli hérna fyrstu dagana, skildum ekki upp né niður í þessu landi og það voru 100 dagar í heimför.

Við komum hingað á flugvöllinn um ellefu leitið í kvöld, sátum í klukkutíma í biðsal þar sem okkar tékk-inn er svo á eftir.. þá kom maður og sagði okkur að við þyrftum að fara.. sem betur fer komumst við að því að það var opin aðalbyggingin sem var rétt við hliðiná og þar sitjum við núna á vondum bekkjum og reynum að láta tímann líða - það gengur svo sem ágætlega, nú er klukkan að verða tvö og bara 3 tímar í að tékk-innið byrji og bara 5 tímar í að vélin fari í loftið. Sem þýðir að það eru bara um 16 tímar þar til við lendum á Íslandi Get reyndar ímyndað mér að við verðum hálf gegnsæ af þreytu þá, en það er allt í lagi

En...

..þar sem ég sendi ekki jólakort og held að ég verði upptekin næstu daga við að faðma fjölskyldu og vini, láta mömmu gefa mér eitthvað gott að borða og jólast eitthvað - þá ætla ég að nota tækifærið og óska ykkur öllum gleðilegra jóla og farsælt komandi ár og takk kærlega fyrir árið sem er að klárast.

 

-Birna Dís

Vikan sem mun aldrei gleymast

Ég var að fletta í gegnum stílabókina mína í síðustu viku og rakst á þessa blaðsíðu

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Þetta er s.s. skrifað 9.október þegar ég fór á netið með það verkefni að komast að því hvert gengið á íslensku krónunni væri þar sem við þurftum að fara að versla og vildum vita svona um það bil hvað við þyrftum að greiða fyrir matinn. 

Held að það þurfi ekki að taka það fram að við vorum ekki mörgu nær eftir þessa athugun.. ja, evran gæti kostað 126 en hún gæti líka kostað 228. 

Magnað..

-Birna Dís

e.s. það eru komnar enn fleiri nýjar  myndir á myndasíðuna

Að renna út á tíma

Já nú eru bara 15 dagar í heimför. Allt í einu í gær kom yfir mig sú tilfinning að ég væri að renna út á tíma - margt sem á eftir að gera áður en við leggjum af stað heim og þar sem ég ætla að vera búin að öllu áður en Georg og Arnaud koma út þá er í rauninni bara þessi vika og næsta til stefnu.

Restina af þessari ferð hefði það reyndar verið alveg feikinægur tími til að ganga frá lausum endum, en þar sem að skólinn ákvað að nú væri rétti tíminn til að láta skólann byrja hérna fyrir alvöru, þá þurfum við að mæta í tíma og skila verkefnum og allskonar í þessari viku og næstu. Sem er samt mjög skemmtileg tilbreyting við þetta ofsalega langa sumarfrí sem við erum búin að vera í hérna.

Reyndar verður að viðurkennast að hér er orðið frekar kalt, farið að frjósa á nóttunni (mesta lagi -2° hugsa ég) og á daginn er líklegast um 3° hiti (við erum ekki með hitamæli svo að þetta er ekki alveg á hreinu), þetta minnir mig ofsalega á íslenskt vor, kannski svona maí og ég verð að viðurkenna að mér finnst þetta mjög notalegt, ofsalega er maður farinn að sakna Íslands þegar maður er farinn að sakna kuldans á sunnudaginn kom meira að segja haglél, og ég stóð mig að því að finnast það ofsalega gaman, á meðan Frakkarnir hlupu um í taugaveiklun og vissu ekki alveg hvað þeir áttu að gera. Frönskukennarinn okkar sagði að á sama tíma í fyrra hefðu þau getað verið á stuttermabolum, þannig að þessi kuldi er mjög óvenjulegur fyrir þau. 

Á sunnudaginn átti Hanna Rós afmæli og þar sem hún var búin að hóta því að vera með heimþrá og grenja allan afmælisdaginn þá tókum við Halldór okkur til og gerðum allt sem í okkar valdi stóð til að koma í veg fyrir heimþrá. Ég byrjaði daginn á því að fara í bakaríið og kaupa rosa súkkulaðiköku og í búðina að kaupa afmæliskerti og morgunmat. Svo vakti ég Hönnu í almennilegan morgunmat (eða hádegismat eftir því hvernig á málin er litið) Svo seinnipartinn blés hún á kertin á kökunni og óskaði sér, fékk pakka og súkkulaðiköku (sem btw var æðisleg, frakkarnir kunna alveg að búa til súkkulaðikökur). Um kvöldið fórum við svo (með strætó ) upp í bæ og fórum á flott hótel hérna og borðuðum rosalega góðan mat. Svo ætluðum við reyndar í Casino eftir mat en Halldór gleymdi skilríkjum svo að það verður bara að bíða betri tíma. Í heildina litið var þetta allavegana vel heppnaður dagur og ég held að Hanna hafi bara verið alsæl

En, hver einasti dagur fram að heimför er s.s. skipulagður, þarf að senda kassa heim, fara í klippingu, tæma bankareikning, klára 2 verkefni fyrir skólann, pakka, þrífa og svo framvegis. Í gær fékk ég líka þær gleðifréttir að íbúðin sem við bjuggum í á Bifröst áður en ég flutti út og ég er búin að sjá eftir frá því við þurftum að segja henni upp í lok ágúst, var að losna og Tóti ætlar að flytja áður en ég kem heim. Svo að ég kem beint heim í gömlu íbúðina mína sem mér þykir svo vænt um ótrúleg gleði í gangi. 

En annars mynni ég á myndasíðuna mína, bloggið hennar Hönnu og bloggið hans Halldórs, fyrir frekari upplýsingar :)

 

-Birna Dís

Hraðblogg

Ég hef ekki tíma til að blogga en það verður víst að fara að koma ný færsla, svo að þetta er hraðblogg.

• Ég er á McDonalds afþví það er frítt net hér og tölvan mín er alveg að verða batteríislaus.
• Ég legg af stað heim eftir 26 daga
• Georg og Arnaud koma hingað til Frakklands eftir 22 daga
• Það er rok og kalt hérna
• Evran kostar orðið 178 kr. svo að við erum búin að vera að hamstra í hraðbönkum áður en það hækkar meira.
• Mitt helsta verkefni þessa dagana er að versla föt, það gengur mjög illa.
• Skólinn er enn við það sama, s.s. engir kúrsar í gangi og við erum eiginlega bara í fríi.
• Sambúðin gengur vel þó að við hlökkum orðið talsvert til að hitta annað fólk.
• Ég sakna Íslands og allra þar

Þetta var hraðblogg með helstu upplýsingum

Góða helgi

 -Birna Dís

Íslenska þjóðarstoltið?

Það er að vissu leiti mjög áhugaverð upplifun að vera íslendingur erlendis þessa dagana. Merkilegt að bera saman fyrstu daga þessa ferðalags og ástandið eins og það er núna. Eins og þið vitið þá byrjuðum við þetta ferðalag okkar á viku dvöl í London í byrjun september. Það var á þeim gömlu góðu tímum þegar að pundið kostaði um 150 krónur og evran um 125 krónur. Í London sögðum við öllum sem heyra vildu að við værum Íslendingar. Okkur fannst flott að vera frá Íslandi – í fallegasta landi í heimi bjó ríkasta þjóð í heimi þar sem allir eru í háskóla og allir eiga þrjá flatskjái og tvo jeppa – og yfirleitt voru viðmælendur manns á sama máli. Þeim fannst við spennandi og við vorum alveg sammála þeim.

Eftir að við komum hingað til Frakklands var viðmótið örlítið öðruvísi, þ.e. það höfðu fæstir minnstu hugmynd um hvar Ísland væri staðsett á hnettinum – á fyrstu dögunum var ég spurð hvort að það væri ekki þar sem að jólasveinninn ætti heima og þurfti að útskýra fyrir drengnum muninn á Íslandi og Norðurpólum. Á þessum tímapunkti (þarna var evran um 135 krónur) var ég hálf móðguð – Ísland er stórkostlegasta land í heimi. Hvernig í ósköpunum getur fólk gengið um ekki vitandi allt um land tækifæranna????

En nú eru víst breyttir tímar, bankarnir hrundu og tóku þjóðina með sér og skiluðu Íslandi þar með í heimsfréttirnar. Núna koma leigusalar okkar, kennarar og aðrir og spyrja hvort það sé í lagi með fjölskyldurnar okkar og hvort það sé til nógur matur..

Ég stóð fyrir utan veitingastað um daginn og fór að spjalla við mann sem stóð við hliðina á mér – að venju spurði hann hvaðan ég væri, þegar ég sagði honum að ég væri frá Íslandi kom á hann vorkunnarsvipur.. „ohh – Iceland.. How terrible. So are you going to stay here? Is there anything to go back to?“ Ég bakkaði út úr samræðunum með skottið á milli lappanna.. hvernig gerist það á örfáum vikum að fara frá því að springa úr þjóðernisást og stolti af því að vera Íslendingur, yfir í það að hugsa „næst segist ég bara vera frá Færeyjum“ 

En þetta endurspeglar víst vandamálin við að vera frá svona lítilli þjóð, nokkrir menn með mikilmennskubrjálæði og óhæft eftirlit heima fyrir geta gjöreytt orðspori okkar á undraverðum tíma.

Annars er það merkilegt fyrir manneskju eins og mig sem hef lítinn skilning á ástandinu yfir höfuð, að sitja hér í Suður-Frakklandi og reyna að fylgjast með málunum heima fyrir. Reyna að púsla saman staðreyndum, þessi sagði þetta en þessi sagði að hann hefði sagt þetta. Gengið er þetta en það er samt þetta.. Undanfarnar vikur höfum við getað treyst því nokkurn vegin að gengið sé um 153 krónur, að minnsta kosti hjá kortafyrirtækjunum. Núna eru markaðir að opna með viðskipti fyrir krónuna og ég verð að viðurkenna að ég átta mig ekki almennilega á því hvað gerist þá? Seðlabanki Evrópu segir að ein evra kosti 305 krónur, einhver fréttin í morgun sagði að evran væri á 240 krónur.. Seðlabanki Íslands segir ennþá að það sé um 152 krónur.. Ég skil fréttirnar þannig að það sem gerist í framhaldinu sé að þessi gengi aðlagist að hvort öðru eftir að viðskipti hófust með gjaldmiðilinn, en hvort að gengið verður þá 100kr eða 300kr virðist enginn vita.. og hvað gerir maður þá? Kannski er þetta mjög einfalt og ég bara of einföld til að sjá það En útskýring væri vel þegin, voða vont að vita ekki hvort að leigan verður 28.000,- kr. eða 55.000,- um mánaðamótin.

Þrátt fyrir neikvætt blogg er svosem allt ágætt af okkur að frétta. Á morgun verður ferðin hálfnuð og enginn lent í neinum alvarlegum skakkaföllum hingað til. Við erum loksins komin með það nokkurn vegin á hreint hvaða kúrsa við tökum hérna úti svo að lífið er farið að komast í smá rútínu, hversdagurinn orðin nokkuð þægilegur.  

Annars vil ég enda þetta blogg á að senda Georgi mínum innilegar afmæliskveðjur til Ameríkunnar, gangi þér vel í prófinu elskan

-Birna Dís

Kreppublogg :)

Það hefur verið óskað eftir því að ég setji inn nýja bloggfærslu svo það er víst eins gott að hlýða.

Undanfarið hefur allur tími á netinu farið í að lesa fréttir og reyna að fylgjast með ástandinu heima sem að er ein af ástæðum fyrir bloggleysi. Hin ástæðan er sú að það er bara ekki frá neitt gríðarlega mörgu að segja héðan úr Frakklandi.

Skólinn er aðeins kominn af stað en frakkarnir eru hinsvegar ekki að standa sig neitt sérstaklega vel í þeim efnum. Prógrammið fyrir okkur var engan vegin tilbúið þegar við komum og er það í rauninni ekki ennþá. Eins og er erum við í frönskutímum tvisvar í viku, einum markaðsfræðikúrs og svo erum við nýkomin í einn management kúrs. Þetta er allt frekar snúið þar sem að við erum í kúrsum með 2 og 3 ári sem að hafa áður tekið undirbúningskúrsa í þessum fögum en við hinsvegar höfum engan bakgrunn í þessum fögum. En við erum svo klár að við hljótum að finna út úr þessu á endanum.

Sem betur fer þá er búið að lofa okkur því að við fáum allar þær einingar sem við þurfum svo að ef að þeir geta ekki útvegað nógu marga kúrsa þá einfaldlega stækka þeir kúrsana þannig að þeir fylli uppí þær einingar sem við þurfum.

Eins og gefur að skilja var síðasta vika mjög erfið fyrir okkur, það gekk mjög illa að ná peningum út af reikningum og við vorum orðin mjög kvíðin yfir ástandinu. Núna erum við farin að geta tekið út peninga þó að gengið sé mjög óhagstætt. Þannig að við allavegana höfum aðgang að peningunum þó að þeir dugi kannski aðeins skemur en þeir hefðu gert fyrir. Það er líka svolítið óþægilegt að vera svona erlendis þegar staðan er svona slæm heima, manni finnst maður ekki alveg geta fylgst nógu vel með og tilfinningin er svolítið eins og maður sé hálf ósjálfbjarga. Samt get ég ímyndað mér að það sé betra fyrir mann að vera ekki í allri histeríunni heima. Hér allavegana eru allir aðrir rólegir.

Samt er mjög merkilegt að sjá hvað fólk veit skyndilega mikið meira um Ísland en það gerði fyrir 2 vikum síðan. Við fáum stanslaust spurningar um hvað sé að gerast og hvernig við höfum það. Fólk virðist reyndar að einhverju leiti halda að við séum talsvert verr stödd en raunin er þar sem að frönskukennarinn okkar gaf okkur brauð og fólkið sem við leigjum að gaf okkur epli.. ég held að þau haldi að við séum að svelta – en ástandið er að sjálfsögðu ekki nándar nærri svo slæmt.

Annars er eins og ég segi ekki mikið að frétta, ég er búin að vera hálf slöpp með þessa venjulegu hálsbólgu/hita sem að kemur yfir mig nokkrum sinnum á ári, þar af leiðandi fór ég ekki með þegar krakkarnir fóru til Nice fyrir 2 helgum síðan og ákvað líka að sleppa gönguferð sem Erasmus skiptinemarnir fóru í um síðustu helgi. En ég er nú öll að koma til Í næstu viku er dagsferð til St Tropez með skólanum sem við ætlum að fara í svo að maður hangir nú ekki alveg fastur heima.

Annars bara bestu kveðjur frá Frakklandi

-Birna Dís

Kossablogg

Nú er kynningarvikan í skólanum byrjuð og ekki annað að sjá en að þetta verði mjög fróðlegt.. Í gær vöknuðum við klukkan sex til að geta tekið okkur til og ná strætó uppí skóla, strætókerfið er ekki alveg að gera sig þegar maður þarf að vakna kl. 6 til að geta mætt eitthvað klukkan 13. En við vorum allavegana rosalega fín

Við vorum uppí skóla til 18, aðallega að hanga þar sem að allt prógrammið var á frönsku og við skildum að sjálfsögðu ekki neitt, þvældumst bara um með uppgerðar bros og þóttumst alveg skilja leikina sem við vorum í. En þetta var samt mjög gagnlegt þar sem að þarna náðum við að kynnast öðrum skiptinemum. Hittum krakka frá Litháen sem eru mjög hress og eru í nákvæmlega sömu stöðu og við, tala enga frönsku og hafa ekki hugmynd um hvað er að ske. Við kenndum þeim ERASMUS-svipinn hans Max, algjörlega skilngingslaus augnsvipur og pínu opinn munnur kemur manni út úr allskonar vandræðum Svo er ein stelpa frá Bretlandi, hún skilur smá frönsku þannig að það er mjög gott að hafa hana innan handar Svo eru hérna tvær Belgískar stelpur sem tala frönsku og einhverja ensku en við höfum ekki kynnst þeim neitt sérstaklega vel.

Aðal vandamál okkar þessa dagana er að reyna að venjast þessum kossum, maður áttar sig ekki á því hvað okkur er algerlega óeðlislægt að kyssa ókunnugt fólk TVISVAR. Þetta er bara allt önnur tjáning en við erum vön og kjánahrollurinn er ekkert að minnka. Halldór er samt búinn að komast að því að það kemur fyrir að strákar heilsist með handabandi þannig að hann er orðinn mjög fljótur að rétta fram höndina þegar strákar ætla að fara að kyssa hann. Svo erum við líka búin að vera í gríðarlegum rannsóknum á því hvenær fólk kyssir í alvörunni og hvenær fólk kyssir bara svona loftið við hliðina á kinninni á þér. Nýjustu niðurstöður í þeim efnum er að þú kyssir fólk ekki í alvöru nema það sé náið á milli ykkar.. eða það er það sem við höldum, rannsóknunum verður haldið áfram

Í gærkvöldi var svo partý á bar sem er ekkert mjög langt frá okkur, mjög merkileg tilviljun að við höfðum meira að segja komið á þennan stað, fórum þarna í síðustu viku. Þetta er svona rúmlega hálftíma labb (heimleiðin yfirleitt lengri ) en maður lætur sig hafa það. Þar voru frekari vettvangsrannsóknir unnar, t.d. hverjir eru nice, hverja er gott að þekkja, hverjir eru með stæla og svo framvegis.

Í dag áttum við að mæta uppí skóla klukkan 13 til að fara niður í miðbæ Toulon í einhverjum búningum og þar á eitthvað grín að vera í gangi í allan dag. Við reyndar fengum leifi í gær til að mæta ekki í búning þar sem að við erum ERASMUS stúdentar og þeir komast upp með allt Svo bara sváfum við yfir okkur í morgun og misstum af strætó. Erum núna að spá í að taka strætó niðrí  Toulon og reyna að hitta á liðið, við hljótum að komast upp með að mæta of seint og á vitlausan stað – við erum nú einusinni ERASMUS-krakkarnir

Á morgun erum við svo að fara í útilegu, er ekki alveg viss hvort það er í eina nótt eða tvær. Vandamálið er að engum skiptinemum var bent á að þetta er alvöru útilega og við þurfum að vera með svefnpoka, svo að núna er fólkið að vinna í því að redda sex svefnpokum í hvelli.

Þetta verður mjög skrautlegt býst ég við, við reyndar erum ekki alveg farin að skilja þennan hóp ennþá. Í fyrsta lagi virðist bara vera rosalega óalgengt hérna að stelpur læri viðskiptafræði, um það bil 80% árgangsins eru strákar. Og við höfum ekki nokkurt sens fyrir því hvað drengirnir eru gamlir, virka allir svona 17 ára en hinsvegar eru franskir strákar flestir frekar litlir og strákalegir þannig að þetta gæti alveg verið fólk á okkar aldri. Við munum finna þetta út með frekari rannsóknum

Kyss – kyss (einn á hvora kinn og þið ákveðið sjálf hvort ég er að kyssa loftið eða ykkur )

-Birna Dís

Smá update

Bara svona aðeins að láta vita af mér.

Við erum ennþá ánægð í pínulitlu íbúðinni okkar, búin að eyða slatta tíma í sólbaði að safna brúnku. 

Fjöldi moskítóbita og verð Evrunnar virðast vera samtengt, hækkar og hækkar... sem er hvort tveggja mjög neikvætt. Klæjar allstaðar og Frakkar virðast ekki trúa á afterbite. Fékk eitthvað krem í apótekinu sem við afgreiðslukonan komumst að niðurstöðu um að ætti að laga kláðan.. en þar sem við vorum ekki nálægt því að skilja hvor aðra er kannski skiljanlegt að það virki ekkert allt of vel. 

Við fórum í gær og keyptum okkur öll hjól, þurftum svo að hjóla einhverja 15-20km til að koma hjólinu heim.. ekki alveg minn stíll að hjóla en ég læt mig hafa það

Þurfum að hjóla í 20mín á hverjum morgni þegar skólinn byrjar til að komast í strætó og svo 20 mín frá strætó heim aftur seinni partinn.

Í næstu viku er kynningarvika í skólanum og ef við erum ekki að misskilja þetta þá eigum við að mæta í okkar fínasta pússi hingað kl. 13.. strákar í jakkafötum og við í kjólum.. við vonum bara að við verðum farin að skilja strætókerfið eitthvað örlítið betur þá þar sem að núna tók það okkur 3 tíma að komast í skólann. 

Frönsku námskeiðið ætti svo að byrja í næstu viku, verst að alþjóðafulltrúinn var eitthvað að tala um að þetta gæti verið á kvöldin, og þar sem strætó hættir að ganga kl. 19 hérna þá er það ekki alveg að ganga upp. 

Fyrir mömmu og Þórunni þá bendi ég á bloggið hans Halldórs http://halldorberg.bloggar.is/ þar sem hann tók sig til og tók vídeó af íbúðinni og umhverfinu og setti inn (ég veit þetta er lítið, vinsamlegast ekki fá taugaáfall, þetta er fínt ) 

Annars bara bestu kveðjur frá mér og moskítóflugunum

-Birna Dís

Fyrstu dagarnir í Toulon

Jæja, kominn tími á færslu sem ég vona að ég komi á netið sem fyrst. Ég skrifa allar færslur inn í word og hendi þeim svo á netið þegar ég kemst nálægt því.

Miðvikudagurinn var dagur pirrings, við vöknuðum snemma til að fara að leita að íbúð, það átti að sækja okkur 9:30 og allur dagurinn átti að fara í að skoða íbúðir. Svo auðvitað villtist Jerome (skiptinema-mamman okkar) og sótti okkur svona klukkutíma of seint. Þá fór hann með okkur niður í skóla þar sem við þurftum að bíða til 2 þegar hann var tilbúinn.. Þá kom í ljós að hann var bara með tvær íbúðir fyrir okkur að skoða þennan daginn, við fórum fyrst niðrí miðbæ Toulon og ætluðum að skoða íbúð þar, nema þegar kom í ljós að hún var aðeins dýrari en við áttum von á þá gafst hann bara upp svo við skoðuðum aldrei þá íbúð.. Þá löbbuðum við út um allt að leita að leigumiðlunum sem var ekkert gagn af. Svo fórum við að skoða hina íbúðina sem var mjög fín en aðeins dýrari en við höfðum hugsað okkur, þá var okkur bara stillt upp við vegg – svara núna eða þetta gengur ekki. Við vorum ekki alveg sátt við það svo við enduðum með að segja nei. Þá var farið með okkur aftur upp í skóla þar sem við þurftum að skilja meirihlutann af farangrinum okkar eftir og svo var okkur skutlað á hótel sem var svona ekta amerískt mótel, mjög spes.. en snyrtilegt og svona svo við kvörtuðum ekki mikið.

Á fimmtudaginn vorum við sótt um tvö og þá loksins fór eitthvað aðeins að gerast, Jerom fór með okkur að fá frönsk símanúmer og sagði okkur að hann væri með eina íbúð fyrir okkur að skoða í dag. Við fórum og skoðuðum hana og leist bara ofsalega vel á. Hún er reyndar pínulítil en ofsalega kósí og fín, öll húsgögn og allt innifalið svo það er ekkert sem við þurfum að kaupa og mjög ódýr (hún kostar 550 á mánuði samtals á meðan hinar íbúðirnar sem við sáum voru á um 500 á mann) Svo sakar ekki að hún er bara nokkrum skrefum frá ströndinni. Við semsagt ákváðum að taka hana bara og var sagt að við gætum flutt inn daginn eftir. Við vorum semsagt aftur á mótelinu þá nótt.

Á föstudaginn fórum við og fengum bankareikning og strætópassa og fórum svo í nýju íbúðina okkar. Erum alsæl með þetta þrátt fyrir hvað þetta er lítið, það er bara á hreinu að það verða engin leyndarmál okkar á milli næstu mánuðina. Svo kom Jerom með farangurinn okkar um kvöldið og við buðum honum að kíkja inn í drykk, þá kom í ljós að þetta er bara ofsalega fínn strákur svo við enduðum með að fyrirgefa honum fyrir roluskapinn sem var búinn að fara í taugarnar á okkur undanfarna daga. Kvöldið var frábært, við sátum áfram og drukkum rauðvín eftir að hann fór, smá spennufall í gangi að vera komin með heimili. Enduðum á því að fara með gítarinn og rauðvín á ströndina og sitja í tunglskininu og syngja íslensk lög J

Í gær tókum við því mjög rólega, við Hanna lágum í ströndinni í 3 tíma (smá sólbruni í dag reyndar) og röltum svo slatta eftir ströndinni til að sjá hvað væri í nágrenninu. Halldór tók strætó inn í miðbæ og lærði á strætókerfið og svona (mjög týpískt, hann gerir gagn á meðan við liggjum á ströndinni). Í gærkvöldi elduðum við svo í fyrsta skipti hérna heima og fórum snemma að sofa. Nú er Hanna farin á ströndina og plan dagsins er að vera smá á ströndinni, fara svo og leita að næsta þvottahúsi og reyna líka að komast einhverstaðar á netið svo ég geti birt þessa færslu og sett inn fullt af nýjum myndum.

Það er eiginlega eini gallinn við íbúðina, það er ekki hægt að fá internet hérna. Við eigum samt eftir að finna einhvernvegin út úr því, það er hægt að kaupa svona 3-G lykla sem að virka hvar sem er, það er bara svolítið dýrt og við erum að reyna að finna út ódýrustu leiðina. Annars munum við auðvitað alltaf komast á netið í skólanum svo þetta er nú ekkert heimsendir. Svolítið óþægilegt þegar maður er svona vanur netinu, að geta ekki kíkt á það sem maður vill þegar maður vill J

Annars eru bara bestu kveðjur frá okkur, endilega kíkið á myndirnar. Hanna fer vonandi að setja sínar inn líka J Svo minni ég á að kíkja á bloggin hjá krökkunum líka. Þau eru hérna í tenglalistanum hjá mér.

Kveðjur úr sólinni J

-Birna Dís

Og ferðin heldur áfram

Ég ætlaði nú að vera duglegri að blogga en það var svo ofsalegt vesen að komast á netið á hostelinu í London að það gekk eitthvað illa.

Restin af London-hluta ferðarinnar var alveg jafn frábær og sá fyrri. Á laugardaginn byrjuðum við daginn á því að fara að skoða London Bridge og The City, eftir hádegi kom svo Max (þýskur strákur sem var skiptinemi á Bifröst í fyrra) að hitta okkur, lenti í London um 2 leitið og kom með okkur á götumarkað, svo fóru þau Hanna rosa fínt út að borða um kvöldið og við Halldór fórum á mjög skrítinn Indverskan stað. Eftir mat fórum við svo á einhvern mjög flottan klúbb sem Max var búinn að finna, svo fór hann beint í flug eldsnemma um morguninn en við héldum pínu gítarpartý á hostelinu. Hittum fullt af fólki þar, þar á meðal krakka frá Toulon. Þeim fannst reyndar ekkert sérstakt að við værum að fara þangað svo að við náðum ekkert að ræða það við þau.

Á sunnudaginn tókum við því svo mjög rólega, orðin hálf uppgefin svo við bara slöppuðum af á hostelinu yfir daginn og fórum svo í bíó um kvöldið. Það var reyndar mjög gaman, mjög spes upplifun að fara í svona risastórt bíó í London.

Í gær fórum við á vaxmyndasafnið og ég tók allt of mikið af myndum af Hönnu með hinum og þessum frægum einstaklingum, svo kíktum við aðeins aftur á Oxford street til að klára að versla. Kvöldið fór svo í að pakka niður og gera allt reddý fyrir brottför.

Í morgun vöknuðum við svo klukkan sjö og drifum okkur af stað í fyrstu lest dagsins, byrjuðum á því að fara í tvær neðanjarðarlestir til að komast út úr London og svo Stansted express í klukkutíma til að komast á flugvöllinn. Þar gekk þetta nú ekki alveg átakalaust fyrir sig þar sem að það kom í ljós að við máttum bara vera með 15 kg. með okkur svo að við Hanna þurftum báðar að borga yfirvigt. Svo vildi tölvukerfið á flugvellinum alls ekki skilja íslenska stafi þannig að við þurftum að fara og láta breyta nöfnunum á miðunum.

Þegar við lentum svo í Toulon vissum við í rauninni ekkert á hverju við áttum von, hvort að við yrðum sótt á flugvöllinn, hvar við yrðum í nótt eða neitt. Það kom því skemmtilega á óvart að vera sótt á flugvöllinn og þau voru búin að finna stað fyrir okkur í nótt. Núna gistum við hjá Erasmus-fulltrúa skólans, ofsalega indæll maður sem að bauð okkur að gista hjá sér og við vorum að enda við að borða frábæran kvöldmat með honum og konunni hans. Erum í sér íbúð í kjallaranum hjá honum, loksins komin með almennilega sturtuaðstöðu og svona eftir langa bið.

Borgin sjálf leggst mjög vel í okkur, veðrið er frábært og allt ofsalega fallegt. Á morgun ætlum við að fara að skoða íbúðir og okkur skilst að það eigi ekki að vera neitt mál að finna góða íbúð á einum degi svo að vonandi gistum við þar næstu nótt. Þar af leiðandi er ég ekki viss um að komast á netið næstu daga þannig að það gætu verið nokkrir dagar í næstu færslu. Ég er líka að bæta inn fullt af nýjum myndum sem ættu að sýna allt sem við erum búin að vera að gera ef ég hef gleymt einhverju.

-Birna Dís